سراي عشق

سال نو رو پيشاپيش تبريك ميگم

آدمک آخر دنياست بخند                       آدمک مرگ همين جاست بخند

آن خدايي که بزرگش خواندي                 به خـــدا مثل تو تنهاست بخند

دستخطي که تو را عاشق کرد                 شـــوخي کاغذي ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است                 فـکربکن گريه چه زيباست بخند

خنده ی تلخ آدما

     همیشه از دلخوشی نیست

               گاهی شکستن دلی

                   کمتر از آدم کشی نیست

                       گاهی دلی بد تنگ می شه

                             تو گریه هم کم می یاره

                                  یه حرف خیلی ساده هم

                                      گاهی چقدر غم می یاره

نمي خوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...
چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نمي خوام بگم که مثل گلی...
چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نمي خوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره است...
چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نمي خوام بگم که مثل آب پاک و زلالی...
چون آب که هميشه پاک نمي مونه...

نمي خوام بگم که دوستت دارم...
چون من که اصلا دوستت ندارم...!!!
بلکه من عاشقتم...

چقدر سخته هر لحظه با تو بودن اما از تو دور بودن...